Mag ik echt mezelf worden?

Wat wil je worden? Brandweervrouw?
‘Hmm, nee’

Wil je worden zoals Papa?
‘Nee’

Zoals mama?
‘Nee’

Wil je piloot worden?
‘hmm’

Wie wil je worden?
‘Ik!’ (met een grote glimlach erbovenop)

Ja, ook ‘ik’ kan een mooie connotatie hebben en hoeft niet per definitie onder egocentrisme te vallen. Oké, ik moet toegeven dat het puur toeval kan geweest zijn of gewoon normaal in haar huidige ontwikkelingsfase. Dit neemt echter niet weg dat het zo mooi was om haar zo krachtig te horen zeggen, wat wij uit de grond van ons hart hopen.

Maar geloof me, het is best niet zo vanzelfsprekend om jezelf te zijn. Het is immers ongelooflijk hoe snel we verwachtingen creëren, hoe frustrerend het kan zijn als gedrag en verwachting niet matchen. Negeren lijkt dan soms een strategie die de nodige rust kan brengen, maar dat wil ik niet want volgens mij liggen daar de mogelijkheden om even een houvast te kunnen zijn. Dan helpt het ook altijd om naar mezelf te kijken, om zo te begrijpen dat het best normaal is als er soms ook twijfel of onzekerheid in onze gedachten sluipen.

En ook al geef ik mijn studenten de basis van logica mee, ik weet best wel dat de wereld veel complexer is dan logica. Of is het nu net daarmee is dat ook zij soms in de war geraken? Nu, ik geloof in de kracht van de twijfel om te groeien en stap voor stap opnieuw meer jezelf te zijn.

 

Tagged

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: