‘Echo’

Heb je je ooit al eens afgevraagd wanneer en in welke context jij het woord ‘vogel’ geleerd hebt, of ‘tandenborstel’, of … Wel, ik ook niet, tot onze peuter tijdens de vakantieperiode besloot om haar woordenschat deftig uit te breiden. Iedereen die maar in de buurt komt met gesproken taal hoort zijn/haar eigen woorden en zinnen telkens opnieuw weer een echo vormen uit de mond van onze kleine spruit. Dit leidde af en toe wel eens tot hilarische taferelen, want ook ons gevloek (al blijft dit ten huize Devlieger relatief beperkt 🙂 werd gretig herhaald. Nu doen we verwoede pogingen om dit om te buigen in het zeggen van ‘lap’ en dan is het ook lachen geblazen als dochterlief er mezelf soms met een wijzend vingertje op wijst dat het ‘lap’ is en niet ***. Ook enkele kinderliedjes worden uit volle borst meegebruld. Dochterlief ging dan ook helemaal uit de bol toen ze in het muziekbos rode paddenstoelen ontdekte, die dan ook nog eens allemaal witte stippen bleken te hebben! Waar zou kabouter pinnemuts zich ergens verstoppen??

Het is fascinerend om te zien en te horen hoe de taal zich als een sneltrein ontwikkelt en hoe die mini-hersentjes in zo’n korte tijd linken kunnen leggen tussen wat er gezegd wordt en wat de betekenis ervan is. Af en toe krijgen sommige klanken ook een eigen leven. Zo is het bijvoorbeeld grappig hoe het woord ‘vogel’ door één of andere hersenkronkel in het hoofd van onze kleine meid ‘ottie’ en nu ondertussen al ‘volie’ geworden is. Of hoe een werkwoord als wandelen als ‘walelen’ uit haar mondje komt. Of hoe haar knuffelgiraf plots de naam ‘titatatie’ krijgt. Dit brengt natuurlijk ook voor onszelf de uitdaging mee om haar woorden ook niet als een papegaai te gaan kopiëren, maar haar speels antwoorden in een zo correct mogelijke Nederlandse taal met al zijn mooie fijngevoeligheden.

Woorden kunnen uitspreken betekent uiteraard nog niet dat je alles ook al ten volle betekenis kan geven. Het is bijvoorbeeld zo vertederend om je ‘baby in mama’s buik’ te horen zeggen. Je zoentjes op mijn buik verraden wel dat je op één of ander manier wel beseft dat er iets op til is, maar hoe dat precies in jouw hoofdje vorm krijgt hebben we nu nog het raden naar. Alhoewel, jouw woorden ‘baby in mama’s buik blijven’ verraden misschien toch dat je weet dat er, voorlopig in jouw ogen toch, een ‘concurrent’ op weg is.  🙂 Maar geloof me lieve schat. Je zal niet moeten concurreren met lieve broer of zus. Onze liefde is groot genoeg!
Zo bij deze zijn jullie ook op de hoogte van de echo’s die we de afgelopen weken konden bewonderen, van het nieuwe leven dat op komst is.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: