‘Oef… we voeden geen buitenaards wezen op!’

Vorig weekend waren we bij vrienden, zo van die exemplaren die je in het midden van de nacht uit hun bed zou durven bellen ook als je ze het afgelopen jaar niet hebt gehoord.

Het even samen genieten van de kroost bracht ook een gerustellend gevoel met zich mee. Wanneer wij onze kleine spruit zien opgroeien stellen we ons immers ook vaak vragen of ze geen buitenaardse dingen doet. Nu het toeval wil dat onze kinderen ongeveer even oud zijn en wat blijkt er nu?

Het ligt heus niet aan ons dat voedsel het hulpmiddel bij uitstek is om de saus aan te bieden aan de tong om af te likken. Het is op peuterleeftijd blijkbaar vaak onmogelijk om stil te liggen bij de pamperwissel of een racewedstrijd rond de tafel bij het veranderen van kleren is best een zalige peuterhobby en nog zoveel meer…
Want blijkbaar is het ook perfect mogelijk dat de tomaten het halen van de chips bij het aperitieven en is slapen overdag vooral enkel interessant in de auto.

Nu geloof me we verschillen heus wel veel van elkaar, maar ons fundament van kijken naar de wereld rondom ons met onvoorwaardelijke liefde voor wie in ons hart zit is gelijk.
Net dit is wellicht ook waarom we elkaar als vrienden niet vaak hoeven te horen om te weten dat we op elkaar kunnen bouwen.

Oja, lieve schat nog even afsluiten met een wens, ik hoop dat jij ook zo’n vrienden mag vinden in je leven!
Wij prijzen ons alvast gelukkig met onze stuk voor stuk oprechte klankborden, ze geven mee kleur aan ons verhaal.

Tagged

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: